ค่ายพุทธบุตร ๕๑,๔๙, ๔๗
กลับหน้าแรก
กิจกรรมอยู่ค่ายพุทธบุตร ปีการศึกษา ๒๕๕๑ ณ ศาลาการเปรียญวัดผดุงธรรม ตำบลพุคา อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี วันที่ ๑-๓ กรกฎาคม จำนวนนักเรียน ๑๒๑ คน คณะครู ๑๑ คน พระวิทยากร ๔ องค์ : พระครูไพโรจน์ ธรรมพิทักษ์ เจ้าอาวาสวัดผดุงธรรม ตำบลพุคา อำเภอบ้านหมี่,, พระอธิการทนง ธมฺมิโก เจ้าอาวาสวัดหนองเต่า ตำบลหนองเต่า อำเภอบ้านหมี่, พระปลัดเมตตาวิหาโร เจ้าอาวาสวัดถ้ำเขากระเจียว ธรรมจิต และพระอาจารย์ที ปิยสีโล จากวัดถ้ำเขากระ เจียว ตำบลหนองม่วง อำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี
 
 
ณ ศาลาการเปรียญวัดผดุงธรรม กิจกรรมพุทธบุตรเริ่มต้นก็....สดชื่นเบิกบาน
 
   
 
ฟังอย่างตั้งใจ ได้ความรู้ สนุกสนาน   พระอาจารย์ที มีเทคนิคให้ความรู้แก่พุทธบุตรตัวเล็กๆ ขำกลิ้ง .. ขำจริงๆ ค่ะ..ครูขา
 
   
 
ฝนลงเม็ดแล้ว ..คุณครูบังอรเก็บรองเท้าพุทธบุตรให้พ้นฝน..
พุทธบุตรหลายคนวิ่งมาช่วยเก็บ .. ดีจริงๆ
คุณครูสมนึก ขมักเขม้นสร้างวุฒิบัตร
 
       
 
เตรียมแก้วน้ำ เตรียมถาดอาหาร ให้พุทธบุตรมื้อต่อไป พระปลัดเมตตาวิหาโร เจ้าอาวาสวัดถ้ำเขากระเจียว ธรรมจิต พระอธิการทนง ธมฺมิโก เจ้าอาวาสวัดหนองเต่า  
       
 
ฝ่ายเสริฟอาหารยิ้มแย้มสดชื่น
ก่อนรับประทานอาหาร พุทธบุตรระลึกพระคุณที่กรุณา
พิจารณา อาหารครบห้าหมู่
 
       
 
ดูดู๋ ผลัดกันป้อนข้าว น้ำ
ผอ.แนะนำระวังอย่าปล่อยให้ช้อนกับถาดทะเลาะกัน
ล้างภาชนะใส่อาหารสะอาดและเก็บให้ถูกที่
 
       
 
ประโยชน์ของการเดินจงกรม ๑.อาพาธน้อย
๒.ย่อยอาหาร
๓. สมาธิยาว
 
       
 
๔.ดำริความเพียร
๕.เป็นเซียนในการเดินทาง
พุทธบุตรจงตั้งใจฟัง
 
       
 
จำได้หรือยัง .... ประโยชน์ของการเดินจงกรม
เงยๆ ก้ม เร้าอารมณ์..คิดๆ ๆ ..กิจกรรมสำนึกผิดคิดสารภาพ
 
     
 
วางรองเท้าไม่เป็นที่เป็นทาง เพราะเวลาจำกัด
ที่ตั้งสติได้ ก็ไม่รอช้ารีบเก็บรีบวางเป็นระเบียบ
ดูดีขึ้นมานิดอีกหน่อย...
 
       
 
คุณครูทำอาหารให้พุทธบุตรรับประทาน
อิ่มหนำสำราญ คุณครูเก็บกวาดตามหลัง
คุณครูกำลังค้นข้อมูลตามถนัด
 
       
 
พระอธิการทนง ธมฺมิโก นำคณธพุทธบุตร, คุณครูและผู้ปกครอง ทำวัตรเย็น
 
   
 
เจริญสมาธิ
ไม่ถึง ๕ นาที ก็หลับสนิท
กัลยาณมิตรสนทนาธรรม
 
       
 
ข้าวของข้าพเจ้า ขาวดังดอกบัว ยกขึ้นเหนือหัว
ถวายพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
จิตจำนงค์ตรงต่อพระนิพพาน
 
       
 
"เอามุ้งมาให้" ผู้ปกครองห่วงลูกหลาน
น้องอนุบาลมาเยี่ยมค่ายครับ
คณะกรรมการสถานศึกษามาเป็นกำลังใจ
 
       
 
แสงเทียนนับร้อย พุทธบุตรน้อยๆ หมอบกราบระลึกถึงพระคุณบิดามารดา ครูอาจารย์ ....ยกโทษให้ลูกหลาน
โทษใดที่ลูกได้กล่าวล่วงเกิน ต่อหน้าก็ดี ลับหลังก็ดี ด้วยเจตนาก็ดี
ไม่เจตนาก็ดี ขออโหสิกรรมให้ลูกๆ ด้วย
 
   
 
ขอให้มีความสุขความเจริญรุ่งเรือง ตั้งใจเรียน ขยัน ไม่ดื่อ นะลูกนะ
 
   
 
 
ไม่รู้ว่าใครปลอบ ใคร ...แง ๆ ๆ ครูก็คิดถึงแม่... โอ๋ ๆ ๆ เขาก็คิดถึงแม่เหมือนกัน..แง ๆ ๆ
 
   
 
กิจกรรมการอยู่ค่ายครั้งนี้ มีผู้ปกครองนักเรียนอาสามมาเป็นผู้ปรุงอาหารให้พุทธบุตร รับประทานกันเอร็ดอร่อย ทั้ง ๗ มื้อเชียวนะจ๊ะ
..ต้มยำ, ผัดกระเพราหมูสับ, ต้มข่าไก่, ไข่พะโล้, ผัดโป้ยเซียน, แกงเขียวหวาน, ลาบหมู, ต้มจืดวุ้นเส้น และผลไม้ตามฤดูกาล,
 
       
     
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
ค่ายพุทธบุตร๔๙

วันที่ ๖-๗ กรกฎาคม ๒๕๔๙ นักเรียน และคณะครู จำนวน ๔ โรงเรียน ได้แก่ วัดพานิชธรรมิการาม, วัดบ้านลาด, วัดโีคกสุขและวัดสระกระเบื้อง เดินทางถึงพำนักสงฆ์บวรบรรพต ต.เขาพระงาม อ.เมือง จ.ลพบุรี เก็บสัมภาระไว้ที่ศาลาการเปรียญ โดยมีพระคุณเจ้า พระมหาวิริยะ พุทธวิริโยเจ้าอาวาสพำนักสงฆ์บวรบรรพต สาขาวัดราชสิงขร และคณะพระสงฆ์ของพำนักสงฆ์บวรบรรพต จำนวน ๕ รูป นอกจากนี้ยังมีพระคุณเจ้าจากวัดราชสิงขร กรุงเทพ ซึ่งเดินทางมาเป็นพระวิทยากร จำนวน ๒ รูป คือ พระมหาอดิศักดิ์ อภิปญฺโญ และ พระคำจันทร์ กิตติวณฺโณ เพื่ออบรมพุทธบุตรตัวเล็กๆ ให้มีหิริ โอตตัปปะ และประพฤติตนเป็นคนดีด้วยเบญจศิลเบญจธรรม

พ.ม.วิริยะ พุทธวิริโย  พ.ม.อดิศักดิ์ อภิปญฺโญ  พระคำจันทร์ กิตติวณฺโณ  พ.ม.จำนงค์ ชินวํโส  พ.ม.อาชวี จรณธมฺโม  พ.ม.อุดม ธีรวุฑฒิเมธี  ส.ณ.ชาตรี ชาวสวน
 

ด้วยงบประมาณจากองค์การบริหารส่วนตำบล ๒๐,๐๐๐ บาท, จากประธานอบต. ๕,๐๐๐ บาท, ครูวัดพานิช ๑,๕๐๐ บาท, ครูวัดสระกระเบื้อง ๙๐๐ บาท, ครูวัดโคกสุข ๕๐๐ บาท และครูวัดบ้านลาด ๒๐๐ บาท ร่วมพัฒนาพุทธบุตร เมื่อพิธีเปิดการอบรมโดยประธาน อบต.ตำบลหนองเต่า แล้วนักเรียนทั้งหลายต่างมุ่งมั่นป็นพุทธบุตรรับการอบรมเต็มที่

       
พุทธบุตรสนุกกับพระอาจารย,์ แม่ครัวประจำพำนักสงฆ์บวรบรรพตมีความสุขที่ได้ปรุงอาหาร และครูมีความสุขกับการตักอาหารให้พุทธบุตร ถ้าไม่อิ่มเติมได้จนกว่าพุทธบุตรจะยอมแพ้ไปเอง พุทธบุตรจากโรงเรียนวัดพานิชธรรมิการาม จำนวน ๑๐๕ คน, โรงเรียนวัดสระกระเบื้อง จำนวน ๔๒ คน, โรงเรียนวัดโคกสุข จำนวน ๑๕ คน และจากโรงเรียนวัดบ้านลาด จำนวน ๘ คน
       
สถานที่ของพำนักสงฆ์บวรบรรพต สะอาด ร่มรื่น มีระเบียบ พุทธบุตรทุกคนลืมเล่นซุกซนตามวัยที่ควรจะเป็น ทุกคนซาบซึ้งในพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ ปฎิบัติตามคำแนะนำของพระอาจารย์ นอกจากนี้พุทธบุตรทุกคนและคณะครู ขอขอบพระคุณ คุณครูมงคล เดชกุล ตัวแทนจากโรงเรียนบ้านโคกกะเทียมท่านนี้ ได้แนะนำให้มาเข้าค่ายพุทธบุตรที่พำนักสงฆ์บวรบรรพตแห่งนี้ และนำผลไม้มาเยี่ยมพุทธบุตรขอให้ท่านมีความสุขกายสุขใจตลอดไปนะคะ
       
อิ่มอาหารกลางวันผ่านไป พุทธบุตรแบ่งกลุ่มเรียนตามฐานต่างๆ ที่พระอาจารย์จัดเตรียม ไม่มีใครเบื่อหรือง่วงเหงาหาวนอนกันเลย มีเสียงหัวเราะ สลับเีสียงกล่าวตอบพระอาจารย์ อยู่ตลอดเวลา
       
รออาบน้ำค่ะ แม่ครัวและคุณครู กราบขอบพระคุณ
ได้พักซะที พุทธบุตรยังมีใจเข้าแถวรออาบน้ำโดยไม่มีใครแนะนำเขาทำเอง...อาหารมื้อเย็นพร้อมแล้วบนลานหน้าศาลาการเปรียญ แดดร่ม ลมเย็น มื้อนี้เราไม่ต้องแบ่งปันความรักเอื้ออาทรต่อเพื่อนเหมือนเมื่อครั้งกินอาหารกลางวัน แต่เรารู้แล้วว่ามีผู้เมตตาต่อเราห่วงใยเราทำอาหารให้เรา ดูแลให้เราสะดวกสบายเรื่องปากท้อง..เราซาบซึ้งในพระคุณของทุกท่านขอเชิญแม่ครัวและคุณครูมายืนตรงหน้า พุทธบุตรขอกราบคารวะขอบพระคุณ
       
ครูสมนึก ศรีสุข กำนัน ต.พุคา
สงบเงียบเรียบร้อย ไม่มีเสียงสักนิด ขณะจิตเป็นประธาน รุ่งฤกษ์และเบิกบานหลังปฏิบัติทำวัตรเย็น ต่อด้วยซาบซึ้งพระคุณแม่ลูกแน่ใจไม่บิดผัน ขอนอนพักผ่อนรอตะวัน เวลานั้นจะกลับไปตอบแทนพระคุณ ..พุทธบุตรหลับหมดแล้ว ยังมีครูสมนึก ศรีสุข นั่งตาแป๋วผลิตเกียรติบัตร จำนวน ๑๙๙ แผ่น เพื่อให้ทันพระคุณเจ้าและผู้อำนวยการโรงเรียนลงนามก่อนมอบให้พุทธบุตร และพระวิทยากร ... เดินออกมาด้านนอกอาคารที่พักดึกมากแล้วจึงได้ทราบว่าท่านกำนันตำบลพุคา, ท่านประธาน อพปร.และคณะอพปร.อีก ๓ ท่าน มาอยู่เป็นเพื่อนช่วยดูแลความปลอดภัยให้พุทธบุตรตัวเล็กๆ จึงขอเป็นตัวแทนพุทธบุตรทุกๆ คน กล่าวขอบพระคุณที่ท่านมาอนุเคราะห์ด้วยความเมตตาจริงๆ
       
บนเนินเขาก่อนหกโมงเช้า ของวันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๔๙ เราขึ้นบันได ๑๙๑ ขั้น ทำวัตรเช้าและปฏิบัติสมาธิ ฟังธรรมจากพระคุณเจ้า พระมหาวิริยะ พุทธวิริโย เจ้าอาวาสพำนักสงฆ์บวรบรรพต บนลานพระพุทธรูปองค์ใหญ่ บรรยากาศยามเช้า เย็นสบาย สดชื่น มองทิวทัศน์โดยรอบสวยงามมาก ...เราชาวพุทธบุตรถ่ายภาพด้วยกันเป็นที่ระลึก ก่อนเดินทางขึ้นบันไดด้านหลังองค์พระ ต่อไปอีก อีก ๔๗๑ ขั้น ไปชมถ้ำบนยอดเขา.....
       
บันไดขั้นสุดท้าย ๔๗๑ ปีนต่ออีกนิดถึงปากถ้ำ
ต่างฮือฮา ขาขึ้นในตอนแรก             บ้างชิงแซกชิงแซงวิ่งแข่งขัน
หยุดหอบแฮกเดิินไม่ถูกจมูกบาน              แกล้งพักรอพระอาจารย์ท่านนำไป
อยากเห็นถ้ำนี้มีดีมีีธรรมชาติ             กำหนดจิตให้สะอาดผุดผ่องใส
ปากถ้ำกว้างพอลอดเข้าได้ ถึงปากถ้ำเออหนอไม่รอใคร               ดูภายในเราไม่เห็นเป็นสัญญาณ
ด้วยตาเนื้อเมื่อชินในความมืด            ดูเย็นชีิดเหยียบหิน, ดินผสาน
แสงสว่างลอดช่องมองเนิ่นนาน           พบรากไม้เจริญกาลถึงลานดิน
   
   
       
 

เสาร์ ๒๔ เมษา ๒๕๒๔                    ๑๕ปีใครเขียนใว้ในถ้ำหิน
ห้องกว้างใหญ่ไม่มีน้ำไหลริน              แต่มีชั้นหินงอกไม่หลอกตา
ตั้งใจประดิษฐานพระพุทธรูป          บังเอิญหินยุบจากยอดผา
ส่วนปิดช่องบนไว้หลุดลงมา                    ฝนจากฟ้าบ่าเติมถ้ำให้ฉ่ำเย็น
ปลีกวิเวกพออาศัยอยู่ได้นะ                    จำพรรษาตลอดไปมองไม่เห็น
ค่ำคืนรากไม้อาจใช้ออกซิเจน                สัตว์ร้ายเร้นหลีกภัยไปซ่อนตัว
คิดอะไรมากไปไม่สนุก                          คิดเรื่องทุกข์อยู่ภายในให้ปวดหัว
กลับปิติที่ในใจไม่มืดมัว                 เผลอสติสิควรกลัวกิเลสตน

       
ไม่มีใครอ้อยอิ่งอยู่ยอดเขาอีกต่อไป ถึงเวลารับประทานอาหารเช้าแล้ว เดินลงมาถึงบันไดขั้นที่ ๓๔ มองเห็นพุทธบุตรตัวเล็กเดินตามพระอาจารย์  เรานับบันไดต่อไปถึงขั้นที่ ๙๙ มองเห็นทิวทัศน์ พระพุทธรูปองค์ใหญ่ท่ามกลางธรรมชาติ จิตใจเราสดชื่นเบิกบาน สงบเย็น เมื่อถึงฐานพระพุทธรูป มองเห็นพระโมคคัลลา พระสาลีบุตร มีแขนไม่มีมือ ยืนอยู่หน้าพระพุทธรูป เหตุสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์เพราะุ.... .. อ้าว!ใจเรา.....อีกแล้ว......เสียงเตือนจากกล้องถ่ายรูปว่า "Memory fall"
กลับด้านบน
       
ค่ายพุทธบุตร ๔๗
 
๒๖-๒๗ กรกฎาคม ๒๕๔๗ นักเรียนชั้น ป.๔-ม.๓ เข้าค่ายพุทธบุตร ณ วัดพานิชธรรมิการาม ต.หนองเต่า อ.บ้านหมี่ จ.ลพบุรี
อยู่ค่ายพุทธบุตรวันแรก พระอาจารย์วิทยากร
ไม่กินทิ้งกินข้วาง
โรงเรียนวิถีพุทธ ๔๗
       
 
จำนวนผู้ชม
ตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
กลับด้านบน